Poëzie per mail 21

EKSTER Ik dacht Ik kan die strompelende Ekster oppakken Om het oppakken zelf Maar ik kan hem ook laten gaan Om het laten gaan En liet hem gaan En hield die gedachte vast Om het vasthouden zelf Het oppakken Het vasthouden Het laten gaan Eksters kunnen Mooi zingen Wist je dat? Ongepubliceerd, 2013 Toen ik … Read more

Poëzie per mail 19

DE LAATSTE SACRAMENTEN Verdronken in de diepste wateren van ellende Die op naargeestige wijze Langs de muren van zijn grijze kamer sijpelen Wordt een lijkbleke eenzame ongeneeslijke Stervende Een wonderlijke en levendige schittering Gewaar De gelukzalige vonken van lang geliefde ogen In de schemer van het avondlicht Tegen de vochtige muur Door de wind aangedragen … Read more

Poëzie per mail 16

PALUDARIUM Voldaan gevangen in een transparant bestaan van groene dagen en van donkergroene nachten, ligt dit meertje in zichzelf verzonken. Aan de bodem hangen lange waterplanten zacht te wuiven naar het wonderschoon verlicht plafond. Wat zou daar zijn? In trage, steeds herhaalde uren vormt zich er langzaam een kristallen dak van zon, waarin elk beetje … Read more

Poëzie per mail 15

de stad bruist van eenlingen solo-passanten in hun solo-cocon ze verlangen naar elkaar als bron voor een gezamenlijk bestaan, ze werken er aan, laten hun deuren wijd openstaan maar blijven alleen in zichzelf gebeuren (Uit: NIKOLA – a Techno Opera in 4D Sound, 2012) Nog steeds opgesloten in het thuisbestaan, met een minieme verlichting van … Read more