Poëzie per mail 19

DE LAATSTE SACRAMENTEN Verdronken in de diepste wateren van ellende Die op naargeestige wijze Langs de muren van zijn grijze kamer sijpelen Wordt een lijkbleke eenzame ongeneeslijke Stervende Een wonderlijke en levendige schittering Gewaar De gelukzalige vonken van lang geliefde ogen In de schemer van het avondlicht Tegen de vochtige muur Door de wind aangedragen … Read more

Poëzie per mail 16

PALUDARIUM Voldaan gevangen in een transparant bestaan van groene dagen en van donkergroene nachten, ligt dit meertje in zichzelf verzonken. Aan de bodem hangen lange waterplanten zacht te wuiven naar het wonderschoon verlicht plafond. Wat zou daar zijn? In trage, steeds herhaalde uren vormt zich er langzaam een kristallen dak van zon, waarin elk beetje … Read more

Poëzie per mail 15

de stad bruist van eenlingen solo-passanten in hun solo-cocon ze verlangen naar elkaar als bron voor een gezamenlijk bestaan, ze werken er aan, laten hun deuren wijd openstaan maar blijven alleen in zichzelf gebeuren (Uit: NIKOLA – a Techno Opera in 4D Sound, 2012) Nog steeds opgesloten in het thuisbestaan, met een minieme verlichting van … Read more

Poëzie per mail 12

DE VUURTORENWACHTER HOUDT TEVEEL VAN VOGELS De vogels vliegen met z’n duizenden naar het licht met z’n duizenden vallen ze met z’n duizenden botsen ze met z’n duizenden verblind met z’n duizenden knock-out met z’n duizenden sterven ze De vuurtorenwachter kan zulke dingen niet verdragen hij houdt teveel van vogels dus hij zegt Nou ja … Read more