CULTUREEL, MATERIEEL EN INDUSTRIEEL ERFGOED

Wilt u iets met cultuur rond uw erfgoed locatie doen, maar weet u niet wat? Wilt u een bijzondere invalshoek, of een memorabele aanvulling op uw uitgave rond dit onderwerp? Organiseert u een evenement of festival en zoekt u een programma-onderdeel toegespitst op de geschiedenis van die locatie? Dan kan ik u helpen.

in de kantlijn stonden nog wat losse ideeën:
woorden die wijken moesten
worden, maar vergeten raakten
in zeeën van tijd.

Lyrisch chroniqueur

Mijn gedichten en libretto’s behandelen dikwijls onderwerpen uit het verleden, en die zeggen natuurlijk altijd iets over het heden — als zij al in het heden zijn gesitueerd, gaan zij met de wetenschap van dat verleden de onbestemde toekomst tegemoet. Vandaar dat ik mij tegenwoordig omschrijf als: Ruben van Gogh, lyrisch chroniqueur.

Wie ben ik, en waar ga ik naar toe

Hoewel gesjeesd student Sociale Geografie (Ruimtelijke Wetenschappen aan de RUG), heeft deze studie mijn blik op de bebouwde wereld wel gevormd. Zoals ik altijd zeg: niet dat ik de juiste antwoorden heb, maar wel de juiste vragen, die altijd cirkelen rond die ene vraag: waarom is het (hier) geworden zoals het is.
Door mijn research die ik voor mijn verschillende opera’s en gedichten heb gedaan, is daar nog een gevoeligheid bijgekomen voor hoe lokaal gebonden geschiedenissen bijdragen aan de identiteit van de mensen die in het verlengde van die geschiedenis moeten leven. Zelfs als dat verleden niet (meer) direct waarneembaar is, kun je het nog wel vernemen in vermoedens die bijna voelbaar zijn.

Zo is het gekomen dat ik pas recent een duidelijk antwoord kan geven op de vraag die mij als dichter vaak gesteld wordt: waar gaat je werk over? Het antwoord was mij al die tijd al gegeven in mijn studententijd, in een carnavalsnummer dat Christiaan Coenraads in Groningen schreef, met als refrein: wie ben ik, een waar ga ik naar toe.
Daar gaat al mijn werk over.

Het polderland,
wordt meer en meer
tot moedergrond, voor wie hier,
met een herinnering begonnen,
de einder de einder laat en de lijnen
volgt tot aan de horizon.

Erfgoed lyrica

Met al die kennis van nu, kan ik rustig stellen dat ik mij lyrisch heb begeven in de wereld van het materieel en immaterieel cultureel erfgoed. Zowel in opdracht, als waar het vrij werk betreft. Zo schreef ik opera’s over de (recente) geschiedenis van het Westland, Kaiser Wilhelm II en Werkspoor Utrecht, maakte ik een welkomstbundel voor de nieuwe bewoners van de wijk Zijdebalen in Utrecht (waar de geschiedenis zich in de geanonimiseerde bouwgrond en straatnaamborden opdringt), schreef ik liedteksten voor Castellum de Hoge Woerd,een toeristische inburgeringscursus voor de Utrechtse Heuvelrug en bejubelde ik de vier genomineerde steden voor de BNG Bank Erfgoedprijs 2018. Maar ook in allerlei los werk dringt dat cultureel erfgoed zich op.

Daarnaast organiseer ik zelf lyrische rondleidingen door het Werkspoorkwartier Utrecht en langs de contouren van de Zijdebalentuin.