Poëzie per mail 15

de stad bruist 
van eenlingen

solo-passanten
in hun solo-cocon

ze verlangen naar
elkaar als bron

voor een gezamenlijk
bestaan, ze werken

er aan, laten hun
deuren wijd openstaan

maar blijven alleen
in zichzelf gebeuren

(Uit: NIKOLA - a Techno Opera in 4D Sound, 2012)

Nog steeds opgesloten in het thuisbestaan, met een minieme verlichting van de maatregelen in het vooruitzicht. Op de Sociale Media buitelen foto’s van uitgestorven steden voorbij: plaatjes die in welke VVV-gids dan ook niet hadden misstaan. De lege straten schreeuwden nog nooit zo hard om bezocht te worden.

Achter de deuren en gevels gaat het leven intussen zo goed en zo kwaad als het gaat door. Er wordt gewacht op verdere verlichting. Het verlangen naar nabij contact groeit. Er is de vervreemding, doordat wat normaliter zo vanzelfsprekend is tot abnormaliteit is verworden.

Het abnormale is het nieuwe normaal – hopelijk maar tijdelijk.

Ruben van Gogh (gemaild op 24/4/2020)

Speciale uitgave: Engel achter glas – een handgeschreven en gebonden kleinood om het culturele zwaar weer door te komen.