Flessenpost XVII

DICHTERS DIE NIET ANDERS KUNNEN

Dichters die niet anders kunnen dan de taal
ontregelen; ze prijzen elkaar als gelijkgezinden
en zoeken voorwendselen hun regels te penetreren
met aberraties. Nog in het recente verleden
werden zij openlijk opgehemeld. Maar nu het hoge
zich met het lage heeft verenigd, zijn de enige
mogelijkheden: zich uit het zicht te verbergen
– ver van andere verzen – in obscure bewegingen,
subsidies en vergeten tijdschriften. De overgebleven
lezers (enkele notoire recensenten), beginnen zelf
dan maar met schrijven, om nog even te beklijven
tot ook hún rubriekjes worden opgeheven.

Ongepubliceerd

De Corona-crisis heeft voor de schone kunsten in één klap gedaan waar de overheid, en met haar de samenleving, al jaren richting aan gaf – geestelijke kaalslag. Waar de luchtvaartsector (de laatste maanden ineens diametraal tegenover de kunstensector gesteld) sinds jaar en dag een stijgende lijn kende, was zijn opponent al jaren bezig met het uitvoeren van de noodlandingsprocedure. Het duel (vervuilend vliegen contra schone kunsten) koerste af op een afgetekende winnaar.

Ik studeerde in de late echo’s van het Rapport van Rome, in de tijd dat de punkbeweging, net als de kunstsector van de afgelopen jaren, tanende was en de yuppen (No Future? Wel in míjn contracten!) met hun lease-bakken nadrukkelijk hun opwachting begonnen te maken. Een studiegenote koos voor luchtvaartgeografie om in die richting carrière te maken, en ik dacht: hoe kun je nou in een sector zonder toekomst willen werken?! Dertig jaar later pas zitten we in hetzelfde schuitje.

Maar wat ik toen dacht, geldt nog steeds voor nu: er is wel degelijk economische groei mogelijk. Alleen niet met materiële goederen, maar met immateriële. Een consumptiemaatschappij die zich toelegt op de consumptie van gedachtegoed. Geestelijke groei, met de bijbehorende immateriële producten: literatuur, muziek, theater – ah, Cultuur! Vlieg naar theater en musea zodra het mag en veilig is! Vlieg, maar doe dat te voet, vlieg mijmerend, blijf groeien onderweg.

Ruben van Gogh

Speciale uitgave: Engel achter glas – een handgeschreven en gebonden kleinood om het culturele zwaar weer door te komen.